Wat is bouncepercentage?

Definitie

Het bouncepercentage is het aandeel verzonden berichten dat bounct, oftewel wordt geweigerd door de mailserver van de ontvanger en nooit een inbox bereikt. Wanneer een e-mail niet bezorgd kan worden, stuurt de ontvangende server een melding terug, vaak een bounce-bericht of een non-delivery report genoemd, en je verzendplatform registreert dat bericht als een bounce. Het bouncepercentage vat al die mislukkingen samen in één percentage voor een campagne of een periode.

De berekening is eenvoudig. Het bouncepercentage is gelijk aan het aantal gebouncede e-mails gedeeld door het totale aantal verzonden e-mails, vermenigvuldigd met 100. Als je 5.000 berichten verstuurt en er 100 bouncen, is je bouncepercentage 2 procent. Bounces worden meestal opgesplitst in twee categorieën die zich heel verschillend gedragen. Een hard bounce is een permanente mislukking, zoals een adres dat niet bestaat, en moet direct van de lijst worden verwijderd. Een soft bounce is een tijdelijke mislukking, zoals een volle mailbox of een drukke server, en kan bij een latere poging alsnog slagen. Beide bijhouden, maar het cijfer voor hard bounces het scherpst in de gaten houden, geeft het meest waarheidsgetrouwe beeld van de gezondheid van je lijst.

Hoe het werkt

Bounces ontstaan via het Simple Mail Transfer Protocol, het systeem dat mailservers gebruiken om berichten uit te wisselen. Wanneer je verzendende server een bericht overdraagt aan de server van de ontvanger, antwoordt die server met een statuscode. Een geslaagde acceptatie gebruikt een code in de 200-reeks. Een mislukking gebruikt een code die het probleem aangeeft, en het eerste cijfer van die code vertelt je tot welke categorie het hoort.

Codes die met een 5 beginnen, zoals 550 of 553, duiden op een permanente mislukking en leveren een hard bounce op. Het mailbox bestaat niet, het domein is niet ingesteld om mail te ontvangen, of de server heeft het bericht botweg geweigerd. Codes die met een 4 beginnen, zoals 421 of 452, duiden op een tijdelijke mislukking en leveren een soft bounce op. Het mailbox zit misschien vol, de server is misschien bezet, of het bericht is uitgesteld door greylisting. Veel systemen gebruiken ook enhanced status codes met een driedelige structuur, zoals 5.1.1, waarbij de extra cijfers de precieze reden van de mislukking aanwijzen.

Je e-mailplatform leest deze antwoorden, classificeert ze stuk voor stuk en telt ze op tot de bounce rate die je in je rapportages ziet. Goed ingerichte verzendsystemen proberen soft bounces een paar keer opnieuw, verspreid over een paar dagen, voordat ze het opgeven, en ze onderdrukken hard-bounced adressen automatisch, zodat hetzelfde dode adres niet nog eens wordt gemaild. Het probleem is dat tegen de tijd dat een bounce in een rapport verschijnt, de schade aan je verzendreputatie al is begonnen, want de ontvangende provider zag de mislukte bezorgpoging in realtime.

Waarom het belangrijk is voor e-mailbezorgbaarheid

Bounce rate is een van de belangrijkste signalen die mailboxproviders gebruiken om een afzender te beoordelen. Een lijst vol geldige adressen levert bijna geen bounces op, en zo ziet een zorgvuldige afzender die met toestemming werkt eruit. Een lijst met veel dode adressen levert een stroom hard bounces op, en dat is kenmerkend voor spammers en afzenders die met oude of gekochte data werken. Providers reageren op een hoge bounce rate door de reputatie van de afzender te verlagen, waardoor meer van diens legitieme mail in de spamfolder belandt.

De acceptabele marge is smal en is strenger geworden. Een totale bounce rate onder 3 procent is over het algemeen gezond. Een waarde tussen 3 en 5 procent betekent dat de lijst opgeschoond moet worden, en een waarde boven 5 procent kan echte, blijvende schade aan een verzendreputatie toebrengen. Het aantal hard bounces moet bij een goed beheerde campagne zo laag mogelijk blijven. Deze drempels zijn geen abstracte best practice: mailboxproviders zien verhoogde bounces als een teken dat een afzender met verouderde of slecht verzamelde data werkt.

Hoe VeriMails hiermee omgaat

De betrouwbaarste manier om een bounce rate laag te houden, is om sowieso nooit naar een slecht adres te sturen, en daar is VeriMails precies voor gebouwd. Voordat je een lijst mailt, controleert VeriMails elk adres via syntaxvalidatie, een MX- en DNS-lookup, een live SMTP-handshake, catch-all-detectie, detectie van wegwerpadressen en role-based-detectie. Adressen die hard zouden bouncen, zoals mailboxen die niet meer bestaan of domeinen zonder mailserver, worden geïdentificeerd zodat je ze vóór de verzending kunt verwijderen.

VeriMails doet aan catch-all-detectie in plaats van scoring, dus accept-all-domeinen, die een verhoogd bouncerisico met zich meebrengen omdat het bestaan van het specifieke mailbox niet kan worden bevestigd, worden duidelijk gemarkeerd zodat jij ermee aan de slag kunt. Je kunt adressen één voor één verifiëren via de REST API zodra contacten je systeem binnenkomen, of een hele lijst opschonen met een bulk-CSV-upload voorafgaand aan een campagne. Resultaten komen terug als heldere deliverability-categorieën. Verificatie begint bij $0.0019 per email, met 10,000 credits voor $19 en jaarplannen vanaf $12.50/month bij jaarlijkse facturering, en elk account start met 100 free credits, geen creditcard nodig, die nooit verlopen, zodat je de bouncevermindering op je eigen lijst kunt meten voordat je iets betaalt.

Veelgestelde vragen