Wat is DNS-validatie?

DNS-validatie is de fase van e-mailverificatie die de DNS-records van een domein opvraagt om te bevestigen dat het domein bestaat en is ingericht om mail te ontvangen. Het draait om de MX-lookup, die de mailservers onthult die verantwoordelijk zijn voor een domein, en het fungeert als een snel, vroeg filter voordat tragere controles worden uitgevoerd.

Definitie

DNS-validatie is, in de context van e-mailverificatie, het proces waarbij de DNS-records van het domein in een e-mailadres worden gecontroleerd om te bepalen of dat domein e-mail kan ontvangen. Elk e-mailadres bestaat uit twee delen, het lokale deel voor het apenstaartje en het domein erachter. DNS-validatie houdt zich volledig bezig met het domeingedeelte en stelt een enkele kernvraag: is dit een echt domein dat mail aankan.

DNS, het Domain Name System, is de gedistribueerde directory die het internet gebruikt om voor mensen leesbare domeinnamen te vertalen naar de informatie die machines nodig hebben. Binnen DNS vervullen verschillende recordtypen verschillende rollen. Een MX-record benoemt de mailservers die e-mail ontvangen voor een domein. Een A-record koppelt een domein aan een IPv4-adres en een AAAA-record aan een IPv6-adres. DNS-validatie vraagt deze records op om een beeld te vormen of mail naar het domein ergens kan landen.

Het helpt om precies te zijn over wat DNS-validatie je wel en niet kan vertellen. Het bevestigt dat het domein bestaat in DNS en dat het domein is geconfigureerd om mail te ontvangen. Het bevestigt niet dat een specifieke mailbox op dat domein bestaat. Een domein kan vlekkeloze DNS-records hebben terwijl het specifieke adres user@example.com helemaal geen mailbox erachter heeft. DNS-validatie stelt vast dat het bestemmingsdomein echt en bereikbaar is, en een latere, aparte controle test het individuele adres.

Hoe het werkt

DNS-validatie is een reeks DNS-lookups tegen het domein van het adres. De centrale lookup is de MX-query. De verifier vraagt DNS om de MX-records van het domein, en het antwoord is de lijst met mailservers, elk met een prioriteitswaarde, die het domein heeft aangewezen om zijn e-mail te ontvangen. Als het domein geldige MX-records teruggeeft, is het geconfigureerd om mail te accepteren. Als het er geen teruggeeft, kan het domein op de normale manier geen e-mail ontvangen, en is elk adres op dat domein onbestelbaar.

Naast de MX-lookup kan DNS-validatie de hostnamen oplossen waar de MX-records naar verwijzen. De e-mailstandaarden vereisen dat elke MX-hostnaam verwijst naar een geldig A- of AAAA-adresrecord, zodat een verifier kan bevestigen dat die hostnamen daadwerkelijk oplossen naar bereikbare mailservers in plaats van naar dode namen. DNS-validatie controleert ook vaak of het domein uberhaupt oplost, wat domeinen opvangt die nooit zijn geregistreerd, zijn verlopen of simpelweg verkeerd zijn getypt. Wanneer een domein geen MX-record publiceert, kan een verifier overwegen of er een A- of AAAA-record bestaat als afleverterugval, hoewel die terugval kwetsbaar is en voorzichtig wordt behandeld.

De reden dat DNS-validatie vroeg draait is efficientie. E-mailverificatie is opgebouwd als een reeks fasen geordend van goedkoopst naar duurst. Syntaxisanalyse komt eerst omdat die vrijwel gratis is. DNS-validatie komt daarna omdat een DNS-lookup snel en lichtgewicht is. De live SMTP-handshake komt later omdat die het openen van een echte netwerkverbinding naar een mailserver vereist. Door DNS-validatie voor de SMTP-fase te plaatsen, elimineert een verifier elk adres waarvan het domein helemaal geen mail kan ontvangen, zodat de trage en resource-intensieve SMTP-controle alleen ooit wordt uitgevoerd tegen adressen die nog plausibel zijn.

Waarom het belangrijk is voor e-mailbezorgbaarheid

DNS-validatie vangt een categorie slechte adressen op die zowel veelvoorkomend als volledig vermijdbaar is: adressen op domeinen die geen mail kunnen ontvangen. Hieronder vallen domeinen die nooit zijn geregistreerd, domeinen die zijn verlopen, domeinen die bij aanmelding verkeerd zijn getypt, en domeinen die bestaan maar geen MX-records publiceren. Elk van deze levert een hard bounce op als je ernaartoe verstuurt, omdat het bericht geen geldige bestemming heeft.

Hard bounces zijn de schadelijkste soort afleverfout voor je reputatie. Mailboxproviders houden hard-bouncepercentages nauwlettend in de gaten en lezen een hoog percentage als bewijs dat een afzender data van lage kwaliteit en ongeverifieerd verstuurt. Het gevolg is verminderde inboxplaatsing, waarbij meer van je mail wordt omgeleid naar spammappen, en die straf geldt voor je hele publiek, niet alleen voor de slechte adressen. Een veelgebruikte benchmark is om het totale bouncepercentage onder de twee procent te houden, en adressen die niet door DNS-validatie komen zijn een directe, voorkombare bijdrage aan het overschrijden van die drempel.

Er is ook een efficientie-aspect. Adressen die niet door DNS-validatie komen hoeven nooit de dure SMTP-fase van verificatie te bereiken, dus een verifier die DNS-validatie goed uitvoert verwerkt grote lijsten sneller en goedkoper. Voor een afzender betekent het verwijderen van adressen die op DNS falen voor een campagne dat geen van die gegarandeerde bounces ooit je verzendreputatie raakt. DNS-validatie is een kleine, snelle controle die een onevenredige hoeveelheid afleverbaarheidsschade voorkomt.

Hoe VeriMails hiermee omgaat

DNS-validatie is een ingebouwde fase van de VeriMails-verificatiepijplijn. Voor elk adres dat je indient vraagt VeriMails de DNS-records van het domein op, voert een MX-lookup uit om te bevestigen dat het domein geldige MX-records publiceert, en controleert of het domein oplost en of zijn mailservers bereikbaar zijn. Een domein dat niet door deze controles komt kan geen e-mail ontvangen, dus VeriMails markeert het adres snel als onbestelbaar, voordat er resources aan latere fasen worden besteed.

DNS-validatie werkt als onderdeel van een gelaagde set controles. Eerst wordt de syntaxis gevalideerd, daarna komen DNS-validatie en de MX-lookup, en vervolgens test een live SMTP-handshake of de specifieke mailbox mail accepteert. VeriMails voert ook catch-all-detectie uit en markeert wegwerp- en rolgebaseerde adressen. Omdat DNS-validatie vroeg draait, wordt een adres op een dood, verlopen of niet-mail-domein direct uitgefilterd in plaats van na een verspilde verbindingspoging, wat verificatie zowel nauwkeurig als snel houdt.

VeriMails rapporteert duidelijke afleverbaarheidsresultaten in plaats van een vage numerieke score, en DNS-validatie is een van de controles achter zijn duidelijke afleverbaarheidscategorieen. Je kunt verificatie uitvoeren via de REST API voor realtime controles of een CSV uploaden voor bulkverificatie van een hele lijst. Verificatie begint bij $0.0019 per e-mail, met 10,000 credits voor $19, en jaarplannen beginnen bij $12.50/month bij jaarlijkse facturering. Elk nieuw account bevat 100 gratis credits zonder creditcard, en die credits verlopen nooit.

Veelgestelde vragen

Een MX-recordcontrole maakt deel uit van DNS-validatie, het is geen aparte zaak. DNS-validatie is de bredere stap die de DNS-records van een domein opvraagt, en de MX-lookup is het belangrijkste onderdeel ervan omdat MX-records bepalen waar mail wordt afgeleverd. DNS-validatie kan ook bevestigen of het domein uberhaupt oplost en of de MX-hostnamen verwijzen naar geldige adressen.
Verificatie werkt in fasen geordend van goedkoopst naar duurst. Een DNS-lookup is snel en lichtgewicht, terwijl een SMTP-handshake het openen van een echte verbinding naar een mailserver vereist. Door eerst DNS-validatie uit te voeren, gooit een verifier adressen weg op domeinen die helemaal geen mail kunnen ontvangen, zodat de tragere SMTP-controle alleen draait op adressen die nog echte kandidaten zijn.
Ja. DNS-validatie bevestigt dat het domein bestaat en is geconfigureerd om mail te ontvangen, maar het kan niet bevestigen dat een specifieke mailbox bestaat. Een domein kan perfecte DNS-records hebben terwijl het individuele adres geen mailbox erachter heeft. Daarom wordt DNS-validatie gevolgd door een SMTP-handshake, die het specifieke adres test in plaats van alleen het domein.
Het MX-record is het centrale, omdat het de servers benoemt die mail ontvangen voor het domein. A- en AAAA-records zijn belangrijk omdat de MX-hostnamen moeten oplossen naar geldige adressen, en ze dienen ook als terugval wanneer er geen MX-record bestaat. Authenticatierecords zoals SPF, DKIM en DMARC hebben betrekking op verzendvertrouwen in plaats van op de vraag of een adres mail kan ontvangen.

Probeer VeriMails gratis

100 gratis credits bij aanmelding. Geen creditcard nodig. Breng e-mailverificatie vandaag nog in de praktijk.

Gratis starten
Geen creditcard nodig. Credits verlopen nooit.